De angst crepeert

de eeuwige angst

hij komt ineens

mijn geboorterecht en oorsprong

mijn vroegste jeugdherinnering

 

knauwend aan mijn wiegje van zijde

gemaakt van vlinders die ooit rupsen waren

als motten die het stof opvreten

 

door de jaren heb ik hem klappen gegeven

zijn gore bek al lamgeslagen 

zijn gelaat dat de werkelijkheid verdraait

 

hij loopt op zijn laatste benen

dood is hij niet te krijgen

 

het is zoals opa

die wees naar een wesp

hij is banger voor mij

dan ik voor hem